HOME
VEEL GESTELDE VRAGEN


ZIJN ER NOG NIET GENOEG HONDEN HIER ?

Dagelijks gaan mensen op zoek naar een nieuwe hond. Het aanbod is inderdaad al groot, maar dit wil niet zeggen dat er geen plaats is voor de honden uit het zuiden. Herhaaldelijk horen we van kandidaat adoptanten dat ze al een tijd op zoek zijn naar de geschikte hond en hem nog niet hebben kunnen vinden. Velen willen geen pup. Hoofdreden hiervoor is dat een pup nog alles moet leren en dus zeer restrictief is in de activiteiten die je met hem kunt ondernemen. Een pup kan niet lang alléén thuisblijven, is nog niet zindelijk, enz. De opvoeding van een pup is een zware taak waarvoor niet iederéén de tijd kan vinden of daar gewoon geen zin in heeft.

In de asielen zitten er veel meestal volwassen, honden op een nieuw thuis te wachten. Bij veel van deze honden is maar heel weinig bekend over hun gedrag in de thuis-gezinssituatie. Doordat wij onze honden houden in opvanggezinnen, kennen wij hun gedrag in huis met de kinderen, wij weten of je ze alléén thuis kunt vertrouwen bij uw kostbare meubelen, wij weten hoe ze zich gedragen in een drukke straat, enz... Wie wel een pup wil, heeft niet altijd zin om duizende euros uit te geven aan een rashond, noch zin om de zakken te spekken van broodfokkers en wil ook liever een pup die in een gezinssituatie is gesocialiseerd ipv in een hok of aquarium !

Ook is de motivatie bij veel dierenvrienden groot om voor een stray te kiezen omdat zij beseffen dat de dieren in het zuiden echt een miserabel leven leiden. En dat een thuis hier hun enige kans is op een leven zonder ellende en mishandelingen.

DE HONDEN UIT HET ZUIDEN NEMEN KANSEN VAN ASIELHONDEN WEG OP EEN NIEUW THUIS

Neen. Mensen die een hond uit het asiel willen, gaan sowieso eerst in het asiel kijken naar de hond die ze zoeken. Pas als ze deze hond niet vinden zoeken zij naar andere opties. Ook verwijzen wij dikwijls mensen naar de asielen als wij merken dat ze meer kans maken om de hond die ze zoeken in het asiel te vinden. Op onze website staan ook links naar verschillende dierenasielen.

WAAROM ZOVEEL PUPS ?

Ik denk niet dat wij zovéél pups ter adoptie aanbieden. Al bij al, blijven we meer volwassen honden naar hier halen dan pups. Wel veel jonge volwassen honden. We weten heel goed dat we niet alle kansloze honden kunnen redden, en moeten dan ook bekijken welke honden het meeste kans op adoptie maken. Als je honden wilt redden, is het de bedoeling om voor hen een thuis te vinden. Onherplaatsbare honden naar hier halen zou een domme zet zijn. De plaatsen in opvanggezinnen zijn immers beperkt en als sommige honden niet plaatsbaar zijn, blijven ze de plaats in opvang bezetten waar andere honden terecht hadden gekund. We hebben wel altijd ook een paar oudere honden in opvang.

Ik denk dat ons aanbod van honden heel evenwichtig verdeeld is tussen honden van verschillende formaat en ouderdom. Natuurlijk moeten we rekening houden met de mogelijkheden van onze opvanggezinnen. Er zijn nu éénmaal meer opvangplaatsen beschikbaar voor kleine gezinshondjes dan voor honden van groter formaat.

De pups die we aanbieden hebben in hun land van herkomst geen kans op een mooi leven. Ze zijn ongewenst geboren en van gemixte ras. De meeste Spanjaarden willen geen mixje. De Spaanse pups komen uit asielen waar er wegens overbevolking, geen veilige opvang kan gegarandeerd worden voor pups. Om ze veilig te houden worden ze noodgedwongen meestal in het bureau of gangen of zelfs de WC van het asiel gehouden in benches. Dat dit maar zeer tijdelijk kan zijn, is overduidelijk. Om deze reden smeken de mensen uit de asielen ons om ook zoveel mogelijke pups naar hier te halen.

De Griekse pups zijn allen op straat gedumpt door hun baasjes of op straat geboren uit zwerfmoeder. Op het griekse vasteland zijn er geen gemeentelijke asielen waar de honden terecht kunnen, hooguit een paar concentratiekampen waar de honden zonder degelijke zorgen worden opgestapeld om ze van straat te hebben. In vergelijking was hun leven op straat nog diervriendelijker dan zulk een doodskamp. Ook Grieken adopteren geen asielhonden. De meeste Grieken willen alléén rashonden. Wie dan wel een mixje wil, vindt hem ook overal in de aanbieding, op straat, bij de buren of kennissen of geadverteerd aan iedere hoek van de straat. Maken wij hier niet jaarlijks hetzelfde mee met kittens ?

90% van de pups die komen, zijn niet op straat geboren. Het zijn pups die gedumpt werden in de buurt waar de organisaties waarmee we samenwerken actief zijn. Vele Zuiderlingen laten hun honden op straat lopen, ook de teven als ze loops zijn, met alle gevolgen vandien. Een nest pups vinden ze leuk. De honden leven toch meestal buiten in de tuin, en zo een nest is leuk voor de kinderen. Maar zodra de pups 4 à 5 weken oud zijn, worden ze te beweeglijk, te luidruchtig, en worden ze meedogenloos op straat gedumpt of naar een asiel of dodingstation gebracht.

De dierenvrienden moeten deze pups wel snel van straat halen want deze pups maken geen kans om te overleven en zouden een pijnlijke dood tegemoet gaan. Een thuis vinden in eigen land is zo goed als onmogelijk omdat iedere dierenvriend zijn huis al vol heeft met geredde dieren. De enige optie, naast in laten slapen, is dan om de pups naar het buitenland te sturen.

HOE FINANCIEREN JULLIE DIT ? WAT DOEN JULLIE MET HET ADOPTIEGELD ?

Wij krijgen geen subsidies of wat so ever en moeten zorgen dat we alle kosten uit het adoptiegeld halen. Entingen, chippen, bloedtesten, transport, .....de kosten zijn hoog om een hond klaar te maken voor adoptie. We hebben nu een evenwicht kunnen vinden tussen de kosten en de inkomsten uit adoptie. Wij sturen ook veel hulpgoederen naar het buitenland. Verzamelde spullen zoals voeding, manden, dekens, allerlei klein materaal, maar ook veel aangekocht : medicijnen, antiparasitaire middelen, chippen, medische instrumenten, enz...

hulpgoederen op weg naar Spaanse asielen
Af en toe halen we 'speciale' honden naar hier die zwaar medische kosten zullen betekenen. We nemen, wanneer onze financiën het toelaten, honden die wegens aanrijdingen of mishandelingen, orthopedische ingrepen moeten ondergaan vooraleer ze geplaatst kunnen worden. Deze ingrepen zijn heel duur maar zijn de enige kans voor die honden om verder pijnloos door het leven te gaan.

HOE SELECTEREN JULLIE DE HONDEN DIE NAAR HIER KOMEN ?

Er zijn veel criteria.
Eerst en vooral worden alle honden in hun land van herkomst geselecteerd op hun karakter. Ze moeten sociaal en lief zijn. Er wordt ook gekeken naar hun kansen om zich probleemloos aan te passen aan het leven als huishond in onze streek. Alle honden verblijven in het buitenland in opvang bij ervaren verzorgers die hun kunnen observeren en waarmee wij overleggen welke honden gekozen worden.

Ook moeten alle honden gezond zijn. De honden ondergaan allen een bloedtest voor ze op transport gepland worden. Alléén de honden die een goede bloedtest hebben en seronegatief getest zijn op leishmaniosis (een zuiderse ziekte gebracht door een soort mug– zie info bij ‘medisch’) zullen in aanmerking komen om naar hier te komen. Verder natuurlijk zijn er de beschikbare opvangplaatsen waar rekening mee gehouden moet worden. Iedere hond die naar hier komt, heeft een plaats in een opvanggezin dat klaar staat bij aankomst om hem te verwelkomen.

Daarnaast hebben we ook bijkomende criteria, zoals bvb geen pittbulltypes (verboden in Nl). Geen rottweilertypes omdat dit ras al zeer talrijk in de asielen ter adoptie wordt aangeboden en we hun kansen op adoptie niet willen verkleinen. Volwassen herdertypes kunnen ook alléén als ze helemaal geen tekenen geven van enig agressief gedrag. We plaatsen geen waakhonden maar alléén gezinshonden.

HOE WERKT ZO'N TRANSPORT VAN HONDEN ?

Zo'n 3 tot 4 keer per jaar houden wij een groot transport over de weg van en naar Spanje met de vrachtwagen. Bij zo'n transport komt heel veel kijken en het is altijd weer een grote onderneming om voor te bereiden, te regelen en uit te voeren. Bent u nieuwsgierig hoe zo'n transport over de weg in zijn werk gaat, klik dan hier voor informatie waar u dit van stap tot stap kunt lezen, geïllustreerd met foto's.

Daarnaast komen er incidenteel hondjes mee met het vliegtuig. We onderscheiden hierin vluchten waarbij een passagier één of twee hondjes als vluchtbegeleider meeneemt uit Spanje of Griekenland. Een enkele keer komt er een cargovlucht met een tiental hondjes uit Madrid, Spanje. Meer informatie over een transport per vliegtuig volgt binnenkort.

WAAROM ZIJN DE HONDEN UIT HET ZUIDEN ALLEN ZO SOCIAAL ?

Niet alle honden uit het zuiden zijn natuurlijk lieve mensenvrienden, maar het zijn wel alléén de lieve sociale honden die we selecteren om naar hier te komen !
Maar er zijn nog andere bijkomende factoren die in hun voordeel werken :
Deze honden hebben een zeer grote impregnatie van roedelgedrag. De ex-zwerfhonden hebben nooit anders gekend. Ze zijn in de roedel geboren, hebben altijd in roedel geleefd en zijn zelfs in opvang in roedel gehouden. Dit geeft hen een aangeboren gedrag van respect voor de roedelleider. Ook de asielhonden hebben een lange tijd in het asiel in roedel doorgebracht en de dierenvrienden ter plaatse weten welke de dominantere leiders zijn en welke de honden die zich met een lagere positie moesten schikken in deze roedels.

We halen niet de roedelleiders naar hier. Onze honden hebben dus geleerd om respect te hebben voor een hogere in de rangorde. Eenmaal hier moet de adoptant deze positie innemen en de roedelleider worden die gerespecteerd wordt. Maar al te dikwijls zijn honden in onze streek niet sociaal. Altijd aan de riem, geen positief contact met soortgenoten, maar ook doorgefokte rassen die niet eens meer het instinct hebben om tussen soortgenoten te functioneren.

Honden die een slecht verleden hebben meegemaakt zijn ontzettend dankbaar. Dit geldt ook voor vele asielhonden, uit ons land of uit het buitenland. Een volwassen hond die heeft meegemaakt dat zijn leven slechts was, is ontzettend dankbaar voor de goede zorgen die hij nu wel krijgt.

Studenten van de Katohlieke Hogeschool Sint Lieven, departement van de KU Leuven, hebben voor hun studie Agro- en Biotechnologie een scriptie geschreven rond het vraagstuk:

"Is het ethisch verantwoord buitenlandse asielhonden naar België
te importeren nu de asielen in België zo overbevolkt zijn?"

Hieruit blijkt wel dat het onderwerp steeds meer onder de samenleving gaat spelen. Voor onszelf is het een interessante studie aangezien wij als vereniging ook regelmatig deze vraag gesteld krijgen.
Klik hier om de gehele scriptie te lezen. Hieronder zullen wij ons beperken tot de inleiding en conclusie van deze scriptie.

Inleiding

De migratie van buitenlandse honden naar België en andere West- en Noord-Europese landen zit in de lift. Diverse organisaties verspreiden zich in tal van landen zoals Spanje, Portugal, Griekenland, Bosnië en Turkije om honden op te nemen, te verzorgen en te (her)plaatsen. Zo zijn er Greyhounds in Nood, Spaanse Honden In Nood, Dierenopvang Bosnië, SOS Strays, Stichting Animal Association Europe, Paws, Scooby, Greyhounds Rescue,…

We moeten een onderscheid maken tussen de landen van categorie A en landen van categorie B. In categorie A bevinden zich de landen waarin de bevolking zelf rijk genoeg is maar weinig om dierenwelzijn geeft, waarvoor we Spanje als voorbeeldland zullen bespreken. Categorie B bevat voornamelijk landen waarin de bevolking zo arm is dat men geen geld heeft om het dierenwelzijn te verbeteren. Voor categorie B zullen we ons op Bosnië toespitsen.

Aan de andere kant is er in de meeste landen waar de honden naartoe getransporteerd worden reeds een enorm overschot aan honden. Vele honden komen daar in de plaatselijke asielen en vinden daar ook hun definitieve rust. Is het in deze situatie ethisch verantwoord om buitenlandse honden te importeren en tegelijkertijd zoveel binnenlandse honden in te laten slapen?

Conclusie

We besluiten, vanuit ons eigen standpunt, dat de import van buitenlandse honden niet stopgezet dient te worden, maar het moet zeker beter gereglementeerd worden. Dit is belangrijk voor zowel binnenlandse als buitenlandse asielen. De import is ethisch verantwoord, indien men aan de algemene situatie iets gaat verbeteren. Deze verandering steunt op drie pijlers:
  1. Eerst moet er iets gedaan worden aan de grotere problemen, met name de broodfok.
  2. er moet een procedure uitgewerkt worden waar alle asielen en organisaties zich aan moeten houden.
  3. Het probleem moet aan de basis aangepakt worden, namelijk educatie van de mensen.
Wij willen geloven dat er in de toekomst een verandering in de situatie zal komen. De trend waarin mensen zich meer gaan bekommeren om dieren en dierenwelzijn, zal zich waarschijnlijk verder zetten, zowel in het binnenland als in het buitenland. Dit wordt veroorzaakt door een betere kennis dankzij de wetenschap en de invloed van dierenwelzijnsorganisaties. Deze trend zal hopelijk ook ondersteund worden door de wetgeving, die inspeelt op de behoeften en ideeën van het volk.

Bron: Scriptie van studenten Hogeschool Sint Lieven

NAAR BOVEN